Sterke verhalen uit het Haags Wielercafé

1e Master Wielerfestijn

2012-01-06T09:01:00.000-08:00

Stamgaste Kristel Nijssen is momenteel druk bezig met de organisatie van een nieuw evenement! Zie hieronder de plannen:

1e Masters Wielerfestijn 17 juni 2012

Parcours: Geneutraliseerde start op wielerbaan Wheelerplanet, direct in de bocht het hek uit en de parkeerplaats op richting de weg. Einde neutralisatie op de Noorderweg.

Omloop 8.42 km

Vanaf de parkeerplaats rechtsaf slaan de Zijkanaal C op 1e weg rechts afslaan de Noorderweg op
1e weg rechts afslaan de Noorderweg(andere weg zelfde naam) op
1e weg rechts afslaan de Ringweg op
1e weg rechts afslaan de Inlaagpolder op
1e weg rechts afslaan de zijkanaal C op
1e weg rechts de parkeerplaats op door het hek en dan rechts het parcours op, weer langs start finish enz. enz.

10:00 start Basislicentiehouders 6 ronden 50.52 km
11:30 start 60+ 6 ronden 50.52 km en 70+ 5 ronden 42,1 km
13:00 start 50+ 8 ronden 67.36 km
15:00 start 40+ 10 ronden 84.42 km

Waarschijnlijk wordt het iets anders dat wordt volgende week besloten.

Dan komt de 30+ erbij en valt de basislicentiehouders weg en zo word alles opgeschoven naar boven,de 60 en 70+ starten om 10:00 en de 50+ start dan om 11:30

Ook komt er in 2012 een masters-competitie waar wij waarschijnlijk deel van gaan uitmaken en we hebben de volledige medewerking van de belangenvereniging 50 en 60+

Den Haag - Texel

2012-01-06T08:56:00.000-08:00

Door: Rob de Munck

Beste Stamgasten,

1 juni gaat de 4e editie Den Haag Texel van start. Den Haag Texel is nu officieel een evenement geworden. Per 11-11-2011 zijn we een stichting geworden. De stichting Den Haag texel organiseert vanaf nu de rit.
De eerste editie betrof een eenling actie, de 2e editie waren er 28 personen, de derde 61 en nu met de voorinschrijving zijn er al 63 deelnemers. Het maximum staat voorlopig op 90 deelnemers.
De deelnemers bestaan aan tourfietsers maar ook knallers.
Het betreft een sponsorit voor het Juliana Kinderziekenhuis. Vorig jaar hebben we welkomsbeertjes bij elkaar gefietst. Ieder kind krijgt dit jaar een knuffel bij opname. Over doel dit jaar zijn we met het JKZ in gesprek.
Het doel wordt binnenkort bekend gemaakt.
Programma. start vrijdag 1 juni op de Sportlaan.
Onder politiebegeleiding rijden we in groep naar de watertoren. Vervolgens gaat iedereen los.
Weekendtassen gaan in de bussen mee.
Er zijn 2 vaste posten Bloemendaal en Bergen en diverse mobiele posten.
Op Texel wordt vrijdag een maaltijd aangeboden en kan je kiezen voor 1 of
2 overnachtingen.

Het ziet er naar uit dat we dit jaar een subdoel koppelen. Ecomare.
Vrijdagavond gaan de meeste deelnemers voor de derde helft naar de Koog.
Cafe de Chaos kleurt dan groengeel.
De deelnemers kunnen dan zaterdag op vertoon van medaille naar Ecomare.
(100 meter van het logeeradres). Andere deelnemers beginnen aan de terugreis.
Terugreis kan ook op zondag. Voor 10.00 verlaten we de Koog. De vrijwilligers dragen zorg voor ontbijt natje droogje enz.

De deelnemers van vorige edities komen over het algemeen terug. Het is de moeite waard.

op www.denhaagtexel.nl staat meer informatie.

de start 2011: http://www.youtube.com/watch?v=GADjg-DxZ8w

Vriendelijke groeten,

Rob de Munck
Den Haag Texel

Vossenjacht door een andere bril....

2011-12-11T10:09:00.000-08:00

Door: Ron Mol

Dit jaar heb ik besloten de vossenjachten bij HSK Trias te rijden. De ritten zijn wat korter en er wordt niet zo achterlijk hard gestart. Vanmorgen stond ik dus weer fris en fruitig klaar toen Marijn me op kwam halen. Hij is ook verslaafd geraakt aan het vossenjagen en stond geduldig te wachten. Ik heb net een nieuwe bril aan geschaft met camera dus kon de hele jacht op film zetten. Ik had er zin an...

Beneden gekomen stapte ik op de fiets en pal voor m'n deur stond een pijl! Eerst dacht ik aan een grapje maar op weg naar de Uithof kwam ik meer pijlen tegen. Goed om te weten. Jacqui ging meteen klaar staan met de camera op het balkon zodat ze ons voorbij kon zien komen.We gingen op weg naar Trias.

Marijn Schillemans passeert de Ln v Poot

In de kantine aangekomen kreeg ik eerst slecht nieuws te horen. Henk v Weers (oud winnaar van de Avondzesdaagse en etappe in Olympia's Tour) was getroffen door een hersenbloeding. Gelukkig is hij weer thuis en en gaat goed. Toch is het ff schrikken en je kunt hem natuurlijk altijd een berichtje of kaartje sturen. Het adres is bij mij op te vragen per mail.

Ik zette m'n bril "aan" en we gingen op weg. Hans vd Oever was één van de uitzetters en dan weet je dat het richting Scheveningen/Wassenaar gaat. Ik had het vermoeden dat we via de puinduinen naar de Ln v Poot zouden rijden dus ik moest zorgen dat ik bij de puinduinen een kleine voorsprong had op m'n racefiets. Het lukte, als eerste kwam ik bij de controle en werd meteen voorbij gestoken door die jonge honden op MTB's of crossfietsen. Er stond echter nog een controle, hoog op de top en ik moest wandelend omhoog. Achter me waren ze sneller dus ik toverde een oude truc van veldrijder Michel Meere uit de hoge hoed en blokkeerde met m'n fiets het pad. Iedereen die achter me zat bleef zo achter me, vloekend en tierend...(sorry Rob :-) Na de tweede stempel was er een flinke achterstand. Ik wist echter de pijl voor m'n huis en reed meteen naar de Ln v Poot, ik lag op kop! Jacqui zag ik niet op het balkon maar ik hoorde later dat ze nog een uur op me gewacht had....

Op de Westduinweg werd ik ingehaald door de "kopgroep". Zeau, ik zat erbij! Via Scheveningen-dorp reden we naar de Watertoren waar ook een controle stond verstopt. Bij de eerste reed ik richting Wassenaar. Helaas moesten we toen het strand op en dat was natuurlijk geen doen op die conti's met 8 BAR erin. Tegenwind, hoog water.....ik ging naar de kleauten. De controle stond onder het botenhuis en via het "zwarte pad" reden we weer richting Scheveningen. Bij de Vissershavenstraat zag ik ineens de kopgroep weer vlak voor me. Ik had een pijl gemist en sneed zo ongemerkt een flink stuk af. Toen ik naar rechts keek stond er echter een levensgrote pijl die van de vuurtoren vandaan kwam. We reden voor de garage van Rob Koppers en aangezien Hans vd Oever daar vaak te vinden is verwachte ik een controle. Ik ging dus terug naar de vuurtoren waar de vuurtorenwachter me wat vreemd aan keek. Achter de toren stond "geintje".....pleuris zooi!

Via de haven ging de route verder richting de duinen en Kijkduin. De "Holtkampjes" stonden daar een band te plakken dus dat waren weer twee punten in de knip :-) Via Monster ging de route verder naar Madestein waar de Vos stond te grijnzen. Ik denk dat ik 6e of 7e ben geworden maar daar doen we het natuurlijk niet voor.....

Thuis gekomen stopte ik snel de SD kaart in de PC om de film terug te zien. Welgeteld 9 sec. had ik opgenomen! Ik had dus 2 uur voor joker met die kudtbril op gereden. Deze week maar eens uit proberen hoe die écht werkt.

Wielercafé gerenoveerd

2011-12-05T11:42:00.000-08:00

Door: Ron Mol

Zeau, de renovatie van het Wielercafé zit erop.
Zoals je ziet een iets frissere, "Haagsche" layout met natuurlijk het nieuwe logo.

Verder zal alles hetzelfde blijven. We gaan proberen het laatste Amateur/Master nieuws meteen in het café te hangen en ook de uitslagen en foto's zsm op te hangen. De "Stamgasten" moeten zich echter opnieuw aanmelden omdat het bijhouden van de persoonlijke pagina's wat te veel werk was. Je kunt nu zelf via "fietstijden.nl" een pagina aanmaken en bij houden. Het is natuurlijk wel de bedoeling dat je ook actief mee doet in het café. De webmaster zal de aanvragen dan ook kritisch gaan bekijken :-)

In het café voortaan ook het laatste nieuws van het TS Cyclingteam die een eigen "hoekje" gaan krijgen en uitgebreide Toerinfo! De "toertafel" wordt onderhouden door Marijn Schillemans.

Veel plezier in het vernieuwde café en ik sta natuurlijk altijd open voor opmerkingen en/of suggesties!

Strandrace Hoek van Holland – Den Helder

2011-12-03T06:34:00.000-08:00

Door: Sytske de Jong

Strandrace Hoek van Holland – Den Helder
Mede mogelijk gemaakt door ..

Goh wat was ik moe die 13^e november toen ik na 6 uur en 39 minuten in Den Helder over de finish kwam van de ‘Langste Beachmarathon ter Wereld’ (aldus de website). “En daar hebben we de 6^e vrouw” hoorde ik de omroeper zeggen. Dat leek me niet te kunnen kloppen, ergens rond de 16^e plek leek me realistischer en daar had ik vooraf ook op gehoopt. Later die avond zag ik in de uitslag dat de omroeper toch gelijk had.

Maar ik was dus moe, echt moe. En misselijk, al zo ongeveer vanaf Scheveningen. Ook leek een stoel om op te zitten me zo fijn. Want met die kippenkracht van me, zet ik de laatste weken mijn zadel(s) steeds niet goed vast.. Dat zit toch niet zo lekker, een zadel die steeds wat verder met de punt omhoog komt te staan. Het had qua materieel natuurlijk nog veel erger gekund dus ik klaag verder niet. Mijn versnellingen stopten er pas mee nadat we het strand afreden bij Den Helder. Een perfecte timing. Die laatste kilometer kon ik wel in dit superlichte verzet doorkomen. Alhoewel Jaap vast dacht dat ik nu officieel was ingestort. Mijn voorrem liep helaas wel vrijwel gelijk na de start aan. Ergens bij Scheveningen kreeg ik gelukkig de tip om die rem los te gooien. Briljant! Waarom had ik dat zelf niet bedacht?

Na de finish is er soep. Natuurlijk niet vegetarisch, maar soms moet je je principes los laten. Bijvoorbeeld als je heel moe bent en misselijk en wilt zitten, maar opeens in de rij voor de soep blijkt te staan. Gelukkig is er ook een lege stoel. Ik zit, doe mijn ogen dicht, voel alles tintelen en de tranen in mijn ogen staan, ook haal ik gek adem. Jaap vraagt of het wel gaat. Ik voel nog eens wat beter en geloof dat het best goed gaat. Alleen ben ik niet van plan deze stoel te verlaten of mijn ogen open te doen en die soep hoef ik eigenlijk ook niet. Ik wil gewoon even helemaal niks.

Ik krijg thee. Een stuk minder weerzinwekkend dan de soep. Ik neem een slok en bedenk me dat het wel echt heeft geholpen dat Jaap er is. En niet alleen vanwege die thee of omdat hij toen ik het na Petten ‘een beetje’ had gehad bij me is gebleven. Even terzijde, maar wie is degene geweest die heeft bedacht dat na Petten opeen een eindeloze hoeveelheid golfbrekers neergelegd moesten worden? Sowieso beheers ik het ‘één tempo’ rijden een stuk beter dan dat afrem- en optrekgedoe rondom die golfbrekers. Maar dan die basaltblokken waaruit die golfbrekers bestaan. Na 100 km kon ik niet meer bedenken hoe ik die paar basaltblokken met die punt omhoog kon ontwijken, zonder klem te komen zitten tussen die twee blokken daar naast waar precies mijn voorwiel tussen past. Die golfbrekers hielden me dus een beetje op.

Waarom ik wel zo blij ben met Jaap is dat het hem is gelukt om me moe maken, iets wat mezelf altijd zo slecht lukt. Waar ik na een tijdje groepjes inhalen (ik had mezelf net verlost van die aanlopende voorrem toen ik Jaap tegenkwam) wel bij een groepje terecht kom waarvan ik denk ‘Leuk groepje, leuk tempo, ik vind het wel prima zo’ denkt Jaap dat dus nooit... Zodra het tempo hem iets te laag wordt neemt hij nog eens extra hard over, wanneer dan niemand echt meewerkt wacht Jaap het juiste moment af om naar het volgende groepje te springen. En waar Jaap de 13^e november reed, daar reed ik ook. Netjes neem ik steeds de kop over en als hij wegsprint doe ik er even 10 seconde over om ook op gang te komen, na nog eens 30 seconde (misschien ietsjes langer..) heb ik zijn achterwiel te pakken en volg ik hem in zijn kielzog om even later bij het volgende groepje aan te komen en weer netjes met de groep mee te draaien. Daar wordt je dus best moe van, ik moest natuurlijk nog wel zelf die pedalen ronddraaien, maar ook 6^e.

De thee is op en ik begin nu enorm te trillen. Ik twijfel of ik me zorgen moet gaan maken om mezelf, maar bedenk al snel dat een warme douche waarschijnlijk gaat helpen. Nadat een compleet – maar niet zo interessant – mannenelftal de vrouwenkleedkamer heeft verlaten, stap ik onder een gelukkig nog warme douche. Onder het douchen bedenk ik me dat ik eigenlijk de hele Spartaan wel kan bedanken. Naast de vele kilometers die ik met iedereen op de Spartaan heb gereden, was het iemand van de mtb’ers (Aad of Armand?) die na een mountainbike training zei dat hij dacht dat een strandrace echt iets voor mij was. Echt iets voor mij? Dat klinkt goed. Al denk ik nu dat hij dat alleen heeft gezegd omdat hij zo onder de indruk was mijn gebrek aan techniek.. Van een strandrace had ik vaag wel eens iets gehoord, maar niet meer dan dat. Sindsdien luisterde ik aandachtig mee met ieder gesprek wat over strand en fietsen ging. Jaap, René en Jelle gingen zich inschrijven voor de strandrace naar Den Helder. Nou dan ook ik. Echt iets voor mij ;-). 130 km, hoe moeilijk kan dat zijn? Je schijnt dat te willen doen op een ‘oude’ mtb. Ik had een fiets die aan alle vereiste voldeed, alleen miste ik nog de vaste voorvork (een essentieel element van de strandfiets begreep ik al snel). Nico had nog een vaste voorvork over en is erg handig met fietsen, dankzij hem had ik opeens de perfecte fiets voor op het strand. Nou ja perfect. Je hebt ook nog ‘strandbanden’ nodig. Die had mijn schoenenmakende overbuurman dan weer voor me.

Een kwartier later, ik sta nog steeds onder de douche, zijn mijn tenen niet meer wit en begin ik zo waar te genieten. Genieten. Dat is er niet echt van gekomen vandaag, Terwijl ik tijdens het oefenen op het strand nog wel zo blij werd. Dat zal wel de keerzijde zijn van ‘moe worden’, dat je iets minder geniet van je omgeving. Ik besluit mijn moment van de dag te pakken en nog minimaal 15 minuten onder deze douche te blijven staan. Ondertussen verder denkend aan wie de rit van vandaag nog meer mogelijk heeft gemaakt. Want ik had dan wel een strandfiets geregeld, op het strand gefietst had ik nog niet. De Rabobank Beach Clinic (waarvoor extra hulp nodig was, dit leek me een win win situatie, tuurlijk help ik) heeft me goed geholpen Met Jelle maakte ik 5 minuten daarvoor mijn eerste meters op het strand (best zwaar, ging ik dat 130 km doen!?) en tijdens de clinic leerde ik de fijne kneepjes van het strandfietsvak (‘focussen’). Ik schrok een beetje van de vele schelpjes waarop je net zo lekker rijdt in combinatie met mijn dunne bandjes, zin in lekke banden had ik niet. Gelukkig wist Jör anti-lekke-banden-latex te verzorgen en zo was ik dan echt helemaal klaar voor de strandrace. Alleen met zo’n ultieme voorbereiding is een eerste verzorgingspost pas ergens helemaal in IJmuiden natuurlijk een beetje jammer. Sven bood spontaan aan om ergens bij Scheveningen met een extra bidonnetje sportdrank klaar te staan. Ideaal.

Het moment is helaas gekomen dat ik echt onder die douche vandaan moet komen (een beter milieu begint bij jezelf). Bij het aankleden merk ik dat ik nog niet zo’n volleerde strandfietser ben. Een plastic zak voor al die natte zooi was best handig geweest. En gewone schoenen ook. Toch jammer dat mijn hulplijnen daar dan weer niet voor hebben gezorgd. Ook jammer dat de meeste van mijn ‘trainingsmaatjes’ vlak voor de tocht toch hebben afgehaakt. Tsja, dat heb ik dan toch aan mezelf te danken, dat ik aan de start in Hoek van Holland verschenen ben en niet heb opgegeven voor ik over de finish in Den Helder was. Maar verder is deze rit toch echt mede mogelijk gemaakt door de Spartaan, dank in het bijzonder aan Jaap, Aad of Armand, Nico, René, Jelle, Jör en Sven!! Volgende keer met zijn allen?

Sytske de Jong

Stamgast Simon Meijn nieuwe Consul Noord-Holland

2011-11-22T12:22:00.000-08:00

Met ingang van het nieuwe wielerseizoen wordt Simon Meijn uit Oudendijk (Koggenland) de nieuwe Consul van de Koninklijke Nederlandsche Wielren Unie voor het district Noord Holland. Meijn wordt hiermee de opvolger van de huidige Consul Annelies Goos in het dagelijks leven directeur particulieren bij de Rabobank, Westfriesland-Oost.

Uit de gesprekken die het bestuur met een aantal sollicitanten heeft gevoerd bleek Meijn de meest geschikte kandidaat. Meijn is ook niet onbekend met de functie want van 1999 t/m 2003 was hij al eens Consul. Het district Noord Holland krijgt dan ook een ervaren Consul terug die zijn sporen in de wielerwereld heeft verdiend.

Meijn was naast renner in het verleden ook bestuurslid en Voorzitter van wielervereniging Alcmaria Victrix uit Alkmaar, bestuurslid en Voorzitter van de Stichting Wielerbaanpromotie Nederland, Vice-voorzitter bij de stichting Meertour in Wieringerwerf, lid van de commissie Baansport van de KNWU en Coördinator bij de UCI (Union Cycliste International) van de Junior International Track Leaque.

Daarnaast schreef hij in 1996 het 50 jarig jubileumboek “In de Ban van Baan- en Wegsport” voor Wielervereniging Alcmaria Victrix. Sinds 2009 is Meijn tevens bestuurslid van de Commissie Wegsport bij de Koninklijke Nederlandsche Wielren Unie.

In het dagelijks leven is Meijn werkzaam als Communicatie Management Adviseur bij het ROC Horizon College. Het Horizon College is een regionaal opleidingencentrum (roc) in Noord-Kennemerland en West-Friesland voor Middelbaar Beroepsonderwijs .

Tijdens de najaarsvergadering van het district Noord Holland op woensdag 16 november is de nieuwe Consul officieel aan verenigingen, stichtingen en leden in Noord Holland voorgesteld.

Twee weekenden beach racen

2011-11-22T10:10:00.000-08:00

Een verslag over muitje springen, zand happen en tanden knarsen.
Ik ben niet zo’n enorme liefhebber van het rijden over strand. Je rijdt met naar mijn idee een bandenspanning die belachelijk laag is, je fiets is na iedere rit rijp voor de schroothoop als je hem niet direct grondig schoonmaakt en je moet over veel macht in de benen bezitten. Zeker met die nieuw opgespoten stroken zuigend zand waar soms maar een berijdbaar paadje is van een halve meter breed. Maar toch, dingen als de hoogste, zwaarste en verste hebben een aantrekkingskracht op mij dus vol overtuiging ingeschreven voor de langste strandrace ter wereld, Hoek van Holland – Den Helder over ruim 130km. Van tevoren een paar keer op het strand gereden en tijdens een gezamenlijke rit met de Zwarte me laten voorzien van nuttige tips.
“Zorgen dat je zo ver mogelijk van voren komt te rijden in het eerste half uur van de rit want dat scheelt je veel kopwerk de rest van de dag”, was de tip die het beste was blijven hangen. "Vanuit de start direct knallen en zorgen dat je aansluiting vindt bij een groepje waarvan je het tempo goed kan volgen". Dit alles uiteraard zonder enige ambities want uitrijden leek mij al een hele kluif op zich. Bij de start had ik direct al niets meer aan de meest nuttige tip.

Het startschot klonk en mijn hagelnieuwe ketting sloeg bij de eerste trap direct keihard over het tandwiel heen. Bijna met mijn kin op het stuur en voor ik de juiste versnelling had gevonden was mijn beoogde treintje vertrokken. Bij de zandmotor bij Ter Heijde had ik toch alweer flink wat plaatsen weten goed te maken en kon ik met een groepje van 4 man kop over kop naar IJmuiden. Hier stopte tot mijn verbazing mijn medegezellen bij de verzorgingspost en was ik plots alleen. In de verte zag een groep van een man of 15 rijden en door er een flinke snok aan te geven kon ik de kloof dichten. Bij het oprijden van het strand bij Wijk aan Zee werd me meteen duidelijk waarom het me was gelukt om dat gat te dichten en vooral waarom het niet zo’n tactische zet was geweest van mezelf. Zij hadden het stuk over de sluizen benut om goed te eten, te drinken en enigszins te herstellen en ik had me door mijn tussensprint moeten beperken tot een paar slokken van mijn koolhydraten drankje. Op het strand viel het hele groepje uit elkaar en de opkomende kramp belette mij om met de snelste mee te kunnen. Tot aan de dijk bij Petten kon ik me aansluiten bij een trio die het blijkbaar best vonden dat ik af en toe een beurtje op kop moest overslaan maar aan het einde van de dijk was ik toch echt aan het einde van mijn latijn.

De matige oosten wind waarvan ik van tevoren had bedacht dat die gunstig zou zijn bleek in de praktijk constant schuin op de kop te staan. De laatste 20km solo waarbij ik slechts werd voorbij gestoken door een groepje van een man of acht en een paar kilometer voor het eind door de tweede dame in koers. Tja, de één rijdt om het uitrijden en de ander koerst voor een podiumplek. Na 5h52m bereikte ik helemaal naar de klote dan eindelijk de finish en bleek ik zowaar nog 95e te zijn geworden. Dat viel dus helemaal niet tegen zeker als je ziet dat sommigen er meer dan 9 uur over hadden gedaan en er bijna 250 uitvallers waren.
Met een dubbel gevoel naar de Rabo Beach Challenge in Scheveningen omdat deze zou starten als het bij lange na nog geen eb zou zijn. Dat bleek ook wel toen ik een uurtje voor het startschot een stukje langs de vloedlijn reed met de kanshebbers voor de podium plaatsen. Maar zoals veelwinnaar Gabrielle Rovers al zei, “ze zullen het allemaal zwaar hebben”. Vanuit een redelijk goede plek in het startvak met om me heen vele bekende gezichten, volle bak van de ene mui naar de andere. De fietsstrook was zo smal dat inhalen op sommige plekken alleen maar mogelijk was om door het wassende water te rijden. Net voor de Wassenaarse Slag zag ik enkele fietsers bijna kopje onder gaan met de fiets in een mui en besloot ik om lopend over te steken. Het water reikte tot boven mijn knieën maar het ging beduidend sneller dan fietsen. Ik belandde in een groepje met de eerste dame in koers. Het bleek dezelfde dame te zijn die mij een week eerder net voor Den Helder voorbij was gereden. Het stuk tussen Katwijk en Noordwijk was op zijn minst licht chaotisch te noemen. Op het stuk nabij het keerpunt kom je elkaar tegen en precies op dit stuk was er ook nog eens een viswedstrijd gaande. Maximale recreatie op de vierkante meter. Ik kon op een haar na een tegenligger ontwijken en heb bij minstens drie vissers de vouwen uit zijn broek gereden. Het stukje fietspad naar Katwijk werd afgeragd met ruim 40 km/uur en vanaf hier ging het weer over het strand terug naar Scheveningen. Drie kilometer voor het einde viel er vlak voor mij nog iemand in een mui die ik met mijn pedaal vol op zijn helm raakte. Gelukkig stond hij al weer overeind toen ik omkeek. Na 1h32m passeerde ik in gezelschap van de winnaar bij de dames de finish en werd ik als 67e geklasseerd in een startveld van 870.

Verbouwing in het Wielercafé

2011-11-19T22:39:00.000-08:00

Door: Ron Mol

Het Wielercafé zal de komende maanden een kleine verbouwing ondergaan!
De Stamgasten pagina's gaan in de huidige vorm verdwijnen. De Stamgasten verdwijnen natuurlijk niet. Wat gaan we doen?

Bestaande Stamgasten kunnen zich aanmelden via fietstijden.nl. Dit is een vrij nieuwe site waar je een profiel aan maakt. Hierna meldt je jezelf aan bij "Wielerclub" Haags Wielercafé. Dit kan via deze link.

Vanaf nu heb je je "Stamgastenpagina" in eigen beheer. Je kunt geplande wedstrijden of trainingen invoeren, foto's uploaden, uitslagen vermelden en via je eigen "BLOG" een sterk verhaal plaatsen. Ik ga deze sterke verhalen van jullie dan weer linken aan de "sterke verhalen" van het Wielercafé. Bovendien kun je een " APP" downloaden voor je smartphone, hiermee kun je o.a. je trainingstijden etc. met één veeg op je smartphone uploaden :-)

Aan jullie dus om je aan te melden als stamgast bij fietstijden.nl zodat we weer een stukkie moderner zijn geworden! Heb je vragen of wil je een @wielercafe.nl mailadres, laat het me dan weten via de e-mail!

Remi's vossenjacht

2011-11-13T09:14:00.000-08:00

Door: Ron Mol

Klussen, het is niet mijn ding. Toch moest er het één en ander gebeuren in huis en aangezien de krediet crisis ook in huize Mol heeft toegeslagen moest ik het zelf doen. Boven moesten de slaapkamers en hal voorzien worden van een laminaatvloer, 4 nieuwe kasten en een nieuw bed. De laatste kwamen van IKEA dus dan weet je het wel. 10.000 schroefjes en plugjes moest ik via een kinderachtige tekening in elkaar zetten. Maar ja, eerst die vloer. Met Marijn erbij waren er 4 linker handen bezig en ja, whisky drinken gaat ons beter af. Ik ben nu 4 weken verder en iedere dag na het werk ben ik een paar uur bezig geweest. Voor sporten geen tijd! Vandaag toch maar even vossenjagen want m'n buik groeit sneller dan onkruid in de tuin. Op de MTB van -tig kilo maar dat is goed voor de kracht training :-) Aangezien ik bang was bij de Spartaan er al voor de eerste pijl af te zijn ging ik naar Trias, hier is het beter te doen op de MTB, ..dacht ik.

Alleen op de wereld (foto: Hans de Jong)

In de ochtend ging ik eerst nog ff naar het strand. De Beachmarathon komt hemelsbreed op 200 meter van m'n huis langs dus ik ging ff een paar plaatjes schieten. Hier het resultaat. Iets te laat ging ik van huis naar HSK Trias, ongeveer 15 minuten fietsen van mijn huis. Onderweg kwam ik er achter dat ik m'n tas was vergeten, duuhh. Als een gek weer terug om 'm op te halen (m'n helm zat er tenslotte in) en nu veel te laat richting het clubhuis. Bij het binnenrijden van het hek reed de C-categorie al weg en bij binnenkomst in de kantine was de A-categorie bijna weg,..gelukkig wachtten ze allemaal ff op me zodat ik met een hartslag van 180 gewoon van start kon.

De eerste pijl stond bij de manage van Wateringen en weg waren we. Meteen dat grasveld op in Wateringen. Wat er in me vaarde weet ik niet maar ik besloot erom heen te rijden. Ik heb tractorbanden op de MTB maar toch bleef ik op de weg. Lekker Mol, er stond een controle op het veldje en aangezien je niet meer halverwege erop kan moest ik er alsnog omheen. "Controle" Holtkamp sr. lag meteen in een deuk en ik kon gaan achtervolgen, nota bene al na 1 km! Eerst zag ik het peloton nog voor me en in een poging af te snijden stuitte ik op een pijl voor de terugweg, deze stond bij de molen van Wateringen. Het peloton reed echter alleen maar verder weg en met die kâwe Oostenwind in m'n bek reed ik moederziel alleen de rit, ...Remi op de MTB.

Via Wateringseveld reden we naar 't Haantje en vervolgens richting Oude Leede en Berkel. Ik kreeg een stuk onverharde weg voor m'n kiezen van een km of 3 en het was mistig. Plots rees er een gedaante op uit de mist. Er stond een vent met een camera en stempel in z'n hand, Hans de Jong. Ik kreeg de stempel pas nadat ik was vastgelegd op de gevoelige plaat. Meteen werd ik ook in gehaald door de B-categorie. Ik moest gaan afsnijden! Ik herinnerde me die pijl in Wateringen en besloot de kortste weg hier naar toe te nemen. (Onderweg eerst nog ff een stempel bij vd Burg opgepikt :-) Ik reed naar Wateringen maar mijn kortste weg was toch niet zo kort. Precies bij de pijl in Wateringen zag ik de B-categorie voor me dus mijn kortste weg was langer dan de officiële route!

Holtkamp stond nog steeds op dezelfde plek en ook wij moesten er weer overheen. Hij zag er wat kouwelijk uit! "Vos" Mulder zat lekker in het zonnetje bij de kantine en gaf me kaartje 16. Nou, veel punten zal ik niet hebben over gehouden.

Volgende week nog een keertje bij Trias en de week erop misschien weer een keer bij de Spartaan proberen...

Keek op de Week

2011-11-06T09:44:00.000-08:00

Door: Fast Eddy

Het was afgelopen week redelijk zomerweer dus er is aardig wat km’s gemaakt doordeweeks. Vrijdagmiddag een heerlijke standwandeling in Rockanje en ik was geheel klaar voor het weekend: 1 veldrit in Numansdorp en 1 vossenjacht bij Barrhopoort te Barendrecht. Zaterdagmorgen regende het en ik zou dus maar niet op de fiets naar Numansdorp gaan. Echter het werd weer snel droog en besloot toch maar om met de crossert te gaan, vies word je toch. In de polder was het behoorlijk smerig en die pleurisboeren ruimen echt niks op, ik weet wel iemand die terug moet naar Angola die er een mooi melkertbaantje aan over kan houden.

Onderweg kwam ik al een concurrent met de auto tegen waarmee ik ff optrok, scheelt weer wat inzet. Op het parkoers aangekomen, de banaan, was men al redelijk klaar en ging gelijk richting het “strand” om te kijken hoe hoog het water stond. Om 12.00uur is het water op z’n hoogste stand en er bleef niet veel meer over om “droog” te rijden. Met inrijden bleek het strand van 1 meter breed redelijk tot goed te berijden en putte hier moed uit, ik ben niet zo’n loper. Een paar ronde’s ingereden, de bandjes wat af laten lopen en ik was er klaar voor. Op punten in de startrij en ik stond dus op de laatste rij. Alsof ze weggeschoten werden zo hard reden ze weg bij de start en ik dacht: ze moeten nog 40minuten ik kom ze wel tegen, dus niet. Uiteindelijk 17^e geworden en als ik op de eerste rij had kunnen staan loopt alles anders en eindig je gewoon top 10. Na afloop nog ff de jaarlijkse lootjes kopen voor 50 eurocent en ik had 3 zakken van zeker 5 kg aan suikerwaar te pakken en een poloshirt. Waar moet ik dit in hemelsnaam laten, die 15 kg. Wie niet sterk is moet slim zijn en ff een ruilhandel gepleegd wat 5kg scheelde en een mooie wintermuts opleverde. Met 10 suikergoed op huus an en snel douchen en naar de voetbal voor de 2^e en 3^e helft. Gelukkig was de 2^e helft goed om aan te zien en de 3^e helft is atijd een makkie, gewoon je vol laten lopen tot je naar huis moet.

Thuis wachtte een kip in braadzak en heb lekker in de bank liggen pitten en werd wreed wakker toen ik hoorde wat m’n kluppie voor uitslag had gescoord 0-1 met 2 meter buitenspel. ’s Nachts haast niet geslapen hiervan en de vossenjacht stond alweer op het programma. Eten ging natuurlijk haast niet, een droge strot van die 3e helft en licht gevoel in m’n hoofd. De tas gepakt en hup naar Barendrecht, omgekleed en ja hoor groene touwtjes, altijd makkelijk als je kleurenblind ben en er nog bladeren aan de bomen zitten.

Voorin blijven was het advies en al gauw hadden we de eerste emmel te pakken. Stukje door Barendrecht richting Heinenoordtunnel, stukje park en richting Poortugaal over het terrein van de psychiatrische inrichting. Er werd niemand opgepakt en dus weer terug naar Rhoon, langs het kasteel en via Distripark naar de Charloise Lagedijk waar emmel 2 en even verder emmel 3 tegenkwamen. Helaas was de groep nog steeds ong. 15 man en er werd geprobeerd deze uit elkaar te rijden, maar lukte niet. De vos was verstopt in een labyrint/doolhof en ik hoopte dat deze er buiten stond om de volledige 50 punten te pakken. Helaas…….. hoeveelste ik geworden ben weet ik niet maar geen eerste geloof ik. Volgende week beter?

Start vossenjacht Barrhopoort

2011-10-30T10:06:00.000-07:00

Door: Dave Andriese

OPENING VOSSENJACHTSEIZOEN BIJ BARRHOPOORT

Zondagochtend 6 november start om 10:00 uur het 23^e Vossenjacht-seizoen, georganiseerd door WV en TC Barrhopoort. De Barrhopoort-vossenjacht is een gepeilde fietstocht voor alle soorten fietsers: zowel jong als oud, wedstrijdrenner of wielertoerist, snel en langzaam, racefiets of ATB - iedereen kan hier aan meedoen.
Wel benodigd zijn een fiets en doorzettingsvermogen. De fiets moet tegen een stootje kunnen, want een vossenjacht gaat niet alleen over keurig verharde fietspaden, maar ook over zandpaden, door het gras en de modder, soms een trap af of een hek over.
Omdat de vossenjachten in de periode november tot februari verreden worden, is de kans op onvriendelijke weersomstandigheden groot: regen, wind, kou, sneeuw, de deelnemers aan de vossenjachten zullen het allemaal tegenkomen.

De vossenjachten zijn onderdeel van een competitie met twee verschillende klassementen voor racefietsen en mountainbikes.

Het vertrek van de vossenjachten vindt wekelijks plaats om 10:00 uur op zondagochtend vanaf het clubhuis van Barrhopoort, gelegen aan Zweth 40 op industrieterrein Dierenstein.

WV Barrhopoort heeft dit seizoen na lange tijd weer een actieve rennersclub aan zich weten te binden die meerijden in de wielerwedstrijden van de KNWU. De ploeg bestaat uit regiorenners die rijden in de clubkleding van de Barendrechtse wielervereniging. Het traditionele rood-wit-blauwe-tricot van Barrhopoort is inmiddels vervangen door een moderner blauw-zwart tenue en werd gesponsord door Interrijn Barging & Logistics, Swarttouw Skoda & John Hiemstra Sport.

Voor meer informatie over de wielervereniging en de vossenjachten: www.barrhopoort.nl

Op de foto afgebeeld:

Staand vlnr Dennis Mulder, Dave Andriese, Tim Potuit

Zittend Dennis van der Hurk, Jan Wouter Roos

Offroad wielrennen in Tienhoven

2011-10-30T10:03:00.000-07:00

Door: Stichting Wielerronde Ameide

Voor de 3^e keer off-road hardlopen en fietsen op campingterrein Tienhoven

Op zaterdag 5 november organiseren Comité 5 Mijl-loop Ameide en Stichting Wielerronde Ameide, i.s.m. A.V. Typhoon en R.C. Jan van Arckel uit Gorinchem, de 3^e Veldloop en Off-road wielerwedstrijden op camping De Koekoek in Tienhoven.

Deelname voor iedereen

Het parcours zal een snel en goed begaanbaar parcours worden. De organisatie heeft wederom een aantal verrassende passages en hindernissen in het parcours verwerkt. Het loont dus zeker de moeite om dit spektakel te ervaren als deelnemer of te aanschouwen als publiek!

De wedstrijden hebben een open karakter en staan open voor iedereen die eens aan een dergelijke wedstrijd mee wil doen, van jeugd en recreant tot wedstrijd-deelnemer.

Voor de jeugdige deelnemers aan de Off-road wielerwedstrijden zijn helmen beschikbaar, zij kunnen geheel vrijblijvend op hun eigen fiets meedoen.

De Off-road wielerwedstrijden tellen mee voor de Off-road competitie van RC Jan van Arckel. Tienhoven is, na Giessenburg op 29 oktober, de tweede wedstrijd in deze competitie die nog geheel open ligt. Verder volgen nog wedstrijden in Noordeloos, Nieuwpoort, Hoornaar, Brandwijk en Arkel.

Inschrijven

Deelname v.a. 12 jaar kost € 5,00 (Veldloop en leden RC Jan van Arckel bij Off-road). Niet leden betalen € 10,00 bij de Off-road. De Veldloop is voor jeugd onder 12 jaar gratis, voor de Off-road wedstrijden betalen zij € 2,50 (gratis als voor leden Jan van Arckel). Bij de Off-road dient tevens een stuurbordje à € 5,00 aangeschaft te worden waar de hele competitie mee gereden kan worden.

Om 10.00u. start de inschrijving voor de Veldloop in de kantine van camping De Koekoek in Tienhoven. Deelnemers aan de Off-road wielerwedstrijden kunnen vanaf 11.30u. inschrijven.

Veldloop

De start van de Veldloop is om 11.00u. Er wordt gelopen in 3 categorieën; jeugd, recreanten en wedstrijdlopers. De wedstrijdlopers lopen 5 Engelse mijl (8,046km). Dit zijn 4 rondjes van ongeveer 2 km. De jongens en meisjes lopen 1 ronde van ongeveer 2 km. Recreatielopers mogen zelf hun aantal ronden bepalen. Zij mogen kiezen tussen 2, 4, 6 of 8 km.

Bij de recreatielopers wordt geen tijd opgenomen. Bij de 5 EM en bij de jeugdlopers wordt wel tijd opgenomen en zijn er voor elke categorie prijswinnaars.

Bij de Off-road wielerwedstrijden zijn er 6 categorieën;

12:30 F-klasse Jeugd 6 t/m 8 jr. 15 min.

13:00 E-klasse Jeugd 9 t/m 11 jr. 25 min.

13:45 A-klasse Licentiehouders & getrainde recreanten 60 min

13:46 D-klasse Jeugd 12 t/m 14 jr. 30 min.

15:00 B-klasse Recreanten 45 min.

15:01 C-klasse Dames 45 min.

Aan beide wedstrijden kan apart worden deelgenomen. Het is niet verplicht om aan beide mee te doen, maar dit is wel mogelijk. Reden genoeg dus om deel te nemen of te komen kijken op 5 november!

Bijzondere (lekkere!) prijzen

De winnaars worden uiteraard uitgebreid in het zonnetje gezet!

Voor de jeugd zijn er mooie bekers te verdienen en de volwassenen krijgen een mooie bos bloemen mee naar huis. Maar dat is niet alles! Dit jaar strijden alle deelnemers voor een heerlijke KoekKoek, welke speciaal voor deze gelegenheid gemaakt zal worden door speciaalbakkerij Van der Grijn!

Voor meer informatie, kijk eens op www.campingdekoekoek.nl, www.wielerrondeameide.nl, www.avtyphoon.nl en www.janvanarckel.nl.

Stoempen met Furious Fred

2011-10-23T09:28:00.000-07:00

Door: Ron Mol

Bij Trias werd vandaag alweer de 4e vossenjacht verreden. Voor mij was het de 2e. Twee weken terug zat ik nog in Schotland te wachten op de reparatie van m'n Hyundai, vorige week was de kater te groot na een dagje Bike-Motion die eindigde in (wieler)cafés "Stairway to Heaven" - Utrecht en "de Bieb"- Den Haag. Volgens mij kwam ik net voor de start thuis :-) Vandaag dus toch maar op de MTB richting HSK Trias. Gisteren had ik nog een testritje gemaakt en kwam er achter dat die "Furious Fred's" die ik heb laten monteren, op de weg voelen als traktorbanden, ik kan m'n lol dus op.

Daar sta je dan op de snelweg naar Glasgow...:-(

Weer eens nét op tijd aangekomen bij Trias zat de kantine goed vol. Er ging een grote groep van start en dat is toch altijd een stuk leuker, het lekkere weer en het feit dat ze bij de Spartaan volgende week pas starten zal wel een van de redenen zijn. Carel Voges sr. wist de eerste pijl en als schaapjes reden we achter hem aan. Bij het stoplicht van de Lozerlaan/Nieuweweg stopte Carel, dus het hele peloton netjes voor rood. Dit tot ongenoegen van (kit) Hans Bal die vroeg of we wel goed waren door voor rood te stoppen,...samen met (collega Wout) Robby Holtkamp reden ze door rood,..goed dat er pliesie is :-)

Na wat draaien en keren moesten we het bekende paardenpad in Madestein op en vervolgens de puinduinen. Meteen ontstond er een kopgroepje met Hans Bal, Robby Holtkamp, Selmar Pigge, Erik de Niet, Ik zei de gek en nog twee mannen van Trias. Floris vd Bas had toen al lek gereden en kan z'n koppositie dus wel vergeten. Bij Terheijden gingen we de trapjes op en hier kreeg deze ouwe lul het al moeilijk. Op het strand kon ik met die traktorbanden weer terug komen maar nadat we het strand af kwamen kon ik alleen nog volgen. We bleven met 4 man over, Bal, de Niet, Voges jr en ik. Zandhazen Robby Holtkamp en Selmar Pigge reden vooruit. Waar was "Fast Eddy" eigenlijk? Achteraf bleek dat hij geen zin had om het strand op te fietsen met z'n kekke crossert, hij liep gewoon heen en weer naar de controle....wat een miet :-) Hij was ook wel erg zenuwachtig voor de wedstrijd van zijn kluppie tegen 020!

Het werd een mooie rit maar ik moest 'm alleen achter de koplopers rijden en dat viel nog niet mee met die harde wind en die "traktor". Even wilde ik de "C" route rijden maar besloot gewoon de gifbeker leeg te drinken. Achteraf had ik de rit kunnen winnen want er stond goedverdoemme geen controle in die extra lus!

Wie de rit heeft gewonnen weet ik niet, zelf werd ik in elk geval 6e. De uitslag en stand staat inmiddels op de site van Trias. Volgende week begint de foxhunt bij de Spartaan maar daar hoef ik met die "traktor" niet mee aan te komen want dan lig ik er voor de eerste pijl al af. Het wordt dus óf Trias, óf op de racefiets naar de Spartaan (A) óf op de MTB naar de Spartaan en met de "B" mee rijden, ik ben er nog niet uit maar vond de rit vandaag zo leuk dat ik volgende week waarschijnlijk weer richting Uithof ga!

Fast Eddy was zo vriendelijk zijn Garmin aan te zetten en hier kun je de rit van vandaag nog eens bekijken in Google Earth!

R.v. Ottoland

2011-10-22T02:39:00.000-07:00

Door: Ron Mol

Vandaag stond de R.v. Ottoland op het programma. Het was voor het eerst dat ik deze ronde reed. Normaal gesproken zit ik rond deze tijd van het jaar al lang en breed aan het Bokbier maar dit jaar wil ik het gewoon af maken. Om maar meteen met de deur in huis te vallen, ....ik werd 25e en dat is Kudt! Naar een koers gaan en geen prijs rijden is zoiets als sex zonder hoogtepunt....het is niet af! Bovendien heb ik de rare gewoonte om de eventueel gewonnen enveloppen na iedere koers in een lade te leggen. Na afloop van de laatste koers gaan deze enveloppen open,onder het genot van een Leffe Dubbel (traditie). En dan maar kijken wat er dit jaar in zit....Kon ik er een paar jaar terug nog een mooie set Campa wielen van kopen, de laatste jaren is het wat magertjes. Dit jaar ga ik voor een mooie fles Whisky. Ik heb de Glenmorangie Signet op het oog. Kost wel wat dus er moeten nog wat enveloppen binnen komen:-) Ik ben dus verplicht mijn seizoen wat te verlengen!

Jacqui ging vandaag weer mee, ondanks mijn waarschuwing dat het een grote ronde was. Ze had de camera in haar tas gedaan en weg waren we, op weg naar Ottoland. Beetje een rare naam, je denkt al snel aan een catalogus met rotzooi en een torenhoge rente bij de afbetaling. Gelukkig had deze ronde niets met dat warenhuis te maken en kwamen we aan in een gezellig dorpje. Ze hadden een ronde neergelegd van 4,5 km en 4 bochten. Er stond windkracht 5 dus we konden onze lol op.

Nog 20 meter goedverdoemme...

Bij het verkleden in m'n privecabine (Hyundai H200) kwam Brian Burggraaf een praatje maken. Hij vroeg me tevens zijn rugnummer op te spelden. Ik wilde hem nog waarschuwen dat hij dan 2e zou worden want altijd als ik iemand anders zijn nummer opspeld wordt hij 2e. (De laatste keer John Eggers in Maassluis) Afijn, ik spelde zijn nummer op en Brian werd vandaag 2e......Een plek waar ikzelf een moord voor zou doen:-)

Na het verkennen van de ronde kwam ik tot de conclusie dat het na de eerste bocht meteen op de kant zou gaan. Een harde wind zou het peloton meteen in stukken doen scheuren. Ik bleef dus wat zenuwachtig bij de start hangen en wilde lekker voorin starten. Ik kwam te laat, shit ....De eerste rij stond vol met kleppers als Burggraaf, Muis, Maas, Akkermans en Reijers. Die waren dus wat van plan! We moesten echter met z'n allen enkele tientallen meters voor de streep opstellen, terug dus! Bij het terug schuiven bleef ik slim staan, het lukte,...ik stond op de eerste rij!!

Na het startschot was ik alert, "voorin blijven tot de eerste bocht want dan gaat het los", dacht ik. Er gebeurde echter niks. Het peloton, van ongeveer 70 renners, ging in een gezapig tempo door de wind en ik zakte door het gedrang wat naar achteren. Na de eerste doorkomst probeerde ik weer naar voren te rijden, we reden immmers op het stuk zijwind af. Er waren wat schermutselimngen maar in de buik van het peloton was het goed toeven,...dacht ik. Als we naar links gaan zie ik ineens dat er een man of 18 het hazenpad hebben gekozen. Goedverdoemme, het zal toch niet gebeuren! Samen met Fedde Kloppenberg van GAUL! probeer ik naar de eerste groep te rijden. We komen tot op 20 meter en gaan de laatste bocht in. We moeten natuurlijk vóór het stuk zijwind aansluiten,... we geven alles! (Fedde iets meer dan ik)
In de laatste bocht sluiten we bijna aan maar dan vliegt Matti de Baat , die wél in de eerste groep zat, vlak voor ons de bocht uit. (lekke band?) We moeten dus remmen en weer op gang komen....pff dat valt niet mee en we blijven op 15 meter hangen. Dan gebeurt het,...we draaien de bocht in met zijwind met 15 meter achterstand en staan geparkeerd. De volgende bocht zijn we al bijna ingelopen door het peloton. Weg prijs.....

Matti de Baat wil echter weer naar de eerste groep en geeft gas. Opnieuw regageerde Fedde Kloppenberg en ook ik wil er naar toe. Ik kom echter niet lekker in het wiel en (ploegmaat in 2012?) John Hagenaar neemt over. We komen er niet bij en Matti en Fedde rijden weg. 20 man vooruit, mongeaulenwaaier.... Uit de eerste groep vielen er echter nog wat weg en het peloton (wat er van over was) mocht toch nog 2 prijsjes verdelen. Het lukte helaas niet, mede doordat ik in volle sprint moest remmen om niet in de sloot te belanden. Jammer en vooral... kudt! De koers werd gewonnen door die uiterst sterke en sympathieke Teo Muis. Brian moest zoals gezegd genoegen nemen met de 2e plek en Kemal Acer werd 3e. Toch nog een "Mol" op het podium :-)

Mooie overwinning van Teo Muis

Jacqui was zo slim om een camera mee te nemen zonder SD kaart dus er staan maar een paar foto's op de site. Nou ja, het waren toch maar 14 rondjes. Morgen gaan we gezellig naar Uithoorn. Eens kijken of teammate John Oudshoorn een thuisoverwinning kan pakken. Ik heb er een fles whisky voor over!!

Ik kwam dus thuis zonder enveloppe. Toen ik de deur opende lag er echter toch een leuke enveloppe in de bus. Kaartjes voor het Whiskyfestival in Den Haag incl. een masterclass over mijn favoriete merk: ARDBEG. Ook nog een voucher voor de speciale festival botteling van Connemara....mijn dag eindigde zo toch nog goed!!

PS, volgende week is het weblog hopelijk weer online en kan er weer worden gereageerd op de sterke verhalen. (Peter Fils kan dan zijn opgekropte emoties weer kwijt...)

Nat Wielerweekend

2011-10-22T02:31:00.000-07:00

Door: Ron Mol

Het was weer een lekker nat weekend op de fiets. Zaterdag stond de R.v. Zuidland op het programma. Voor het eerst met de plaatselijk favorieten Hans Weeda en Erik Meerkerk aan het vertrek. Het moet toch erg frustrerend zijn als er een een wielerronde langs je huis gaat maar jouw categorie rijdt nooit. Met de nieuwe regelgeving van de KNWU hadden ze eindelijk een keer de mogelijkheid de licentie over te zetten en zo een paar mooie wedstrijden in de buurt mee te pakken. Zo staan ze volgende week in Abbenbroek. Ik was door Erik uitgenodigd om een Hertog Jan te komen drinken in zijn fraai gelegen woning. Als het nou Palm was.....Hij had er echt werk van gemaakt want op enkele kilometers van Zuidland kwam ik door het gehucht Biert. Je kunt het wel raden, hier stond al "Biertje"?....

Wij verdenken Erik Meerkerk van deze aktie :-)

Bij de sporthal een nachtmerrie voor Jasper v Tol. Na het omkleden bemerkte hij dat zijn fiets was gestolen uit de gang van de sporthal, net als bij William de Wolf enkele jaren terug in Rozenburg. Laat het een goede les voor iedereen zijn. Laat je fiets in de auto of zo want je moet er toch niet aan denken...brrr.

De regen kwam al de gehele dag met bakken uit de hemel en bij de vrouwen waren er erg veel valpartijen, vooral in de laatste bocht. We werden bij de start dan ook gewaarschuwd. Het gevolg was dat we zowat stil stonden in die bocht, hierna volle bak aanzetten, door de smalle straatjes met klinkers, putten en een richel en dan weer aanzetten. Pff, het viel niet mee. Het startschot werd overigens gegeven door Leo vd Velde. een ex-Hagenees en Spartaan man waar ik bij de nieuwelingen en junioren veel mee heb gefietst. Dolle pret hadden we in die tijd. Leo heeft nu een mooie zaak pal aan het parcours. Ik heb er dan ook een mooi brilletje kunnen scoren.

Best nat.....

De koers was zwaar. Veel renners moesten meteen lossen op de gladde wegen. Ik kon aardig mee komen en gaande weg voelde ik me steeds beter. Tot, tot de finale. Toen kreeg ik hetzelfde als in Baarn, uit het niets geparkeerd en in de stromende regen melde ik me af, zwaar gedesillusioneerd! Ik kon nu wel zien hoe er een kopgroep van 5 weg reed met hierin o.a. Erik Meerkerk. In de sprint moest hij het echter afleggen tegen de sterke Chris Maas maar volgend jaar heeft hij een nieuwe kans. Dan krijgen we waarschijnlijk licenties op leeftijdscategorie (masters)...

Het biertje houden Glasgowgirl en ik nog tegoed.....

Delft

Vandaag dan Delft. Na 12 jaar stond de ronde weer op het programma. De organisatie bestaat uit studenten van de TU en ze hebben geprobeerd er een leuk criterium van te maken. We kregen allemaal een bon voor een biertje en vooral de rondemiss was niet mis...Ook hier een prijs voor de meest gesoigneerde renner (we hebben in het Statenkwartier een trend gezet) en ik had toch wel een beetje op die prijs gerekend, de Rondemiss besliste echter anders. Helaas hadden ze ook het weer uit het Statenkwartier :-(

We gingen met een man of 30 van start op een zwaar parcours. De laatste bocht kwam ik maar niet lekker door en moest hierdoor een paar keer een gaatje laten. Gelukkig kreeg ik hulp van Sjaak Olsthoorn die me weer het peloton in duwde (bedankt Sjaak, het koste je wel de overwinning:-)
Toen de weg opdroogde ging het beter en kon ik naar voren rijden. Ondanks diverse vluchtpogingen werd het een massale aankomst en ik gooide me in de strijd. Ook nu won Chris Maas voor Sjaak Olsthoorn en Wim vd Plas. Zelluf werd ik 8e in "Delluf tweeduizend elluf! " Gelukkig toch nog een top 10 plek en ben er erg tevreden mee.

Overwinning voor Chris Maas

Bij de amateurs won Marc de Bruin van Tandje Hoger. Ook al zo'n studenten vereniging. Peter Fils ging de laatste ronde op z'n muil. Een renner van RSA ging onderuit en Peter kon hem net ontwijken en de stoep op springen. Helaas voor hem stond daar een fietsenrekje en ging hij over de kop en heeft hij nu een fietsenrekje in zijn mond. Hij werd toch nog als 17e geklasseerd.

Aangezien we in Delft waren kwam ik er niet onderuit even langs IKEA te rijden. Jacqui moest persé even kijken want we gaan de slaapkamer vernieuwen. Daar liep ik dan in mijn sportbroek en NALINI jasje, ongewassen tussen de schreeuwende köt kinderen. Na afloop ook nog twee hotdogs van 50 cent gegeten. Toch knap dat ze duizenden mensen een broodje kunnen laten eten die bijna niks kost maar ook helemaal naar niks smaakt!